پس اگر معاذ اللَّه جناب امير المؤمنين عليه السلام معصوم و افضل خلق بعد جناب رسالت‌مآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلم نباشد چگونه تشبيه آن حضرت با انبيا عليهم السلام در صفات جليله ايشان جائز باشد پس ثابت شد كه بلا شبهه تشبيه آن حضرت با انبيا عليهم السلام درين صفات دلالت بر عصمت و افضليت آن حضرت مىكند و پر ظاهرست كه اگر حمل تشبيه جناب امير المؤمنين عليه السلام با انبيا عليهم السلام بر تشبيهات شعريه جايز مىشد و دلالت بر حصول اكمل اين صفات در انحضرت نمىكرد تشبيه ابن مسعود بلكه اول فكيف الثانى و الثالث المحمود با جناب رسالت‌مآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلم چه جاى مضايقه و مقام مماكسه و محلّ مدافعه و موضع مشاكسه مىگرديد كه مخاطب العياذ باللّه تشبيه را با انبيا عليهم السلام نهايت امر سبك و بيقدر و بيوقع ساخته تجويز بودن آن از قبيل تشبيه خاك بمشك و سنگريزه بياقوت و مرواريد و غير ذلك من الاغراقات و المجازفات ساخته و بعد سماع كلام تادب نظام سبكى علام سبكى عقل خدام عالى مقام مخاطب قمقام بابلغ وجوه و ابين طرق متبين و واضح و متيقن و لائح مىگردد كه هر گاه تشبيه مثل ابن مسعود محمود بلكه تشبيه اول مسعود فكيف الثانى و الثالث الملحود فى مقبرة اليهود با حبيب ربّ ودود ناجائز و محظور و مردود باشد پس معاذ اللَّه تشبيه جناب امير المؤمنين عليه السلام با انبياى كرام چگونه به اين مثابه از درجه اعتبار و التفات ساقط و از مقام اثبات شرف و فضيلت هابط گردد كه مثل تشبيه وجه سعدى بقمر و كف خضيب سليمى ببارق و تشبيه خاك بمشك و تشبيه سنگريزه بمرواريد و ياقوت توان گرفت و نيز به حمد اللَّه المنعام از اين افاده سبكى قمقام بطلان ادعاى مساوات ثلاثه عجبة الصفات با انبيا عليهم السلام در صفات مذكوره در حديث